پیمایش بزرگترین چاه ایران
(قلایچی)
عمق:100 متر
ارتفاع دهانه از سطح دریا 1741 متر
استان : آذربایجان غربی
شهر: بوکان
منطقه: معروف به پشت سد(روستای قلایچی)
مختصات جغرافیایی:n36 35 48.56 e 46 18 17.24
نفرات : حسین بوئینی – جلال زارعی – خانم کوکبیان و سعید از بوکان
در روز چهار شنبه1388/12/19 به همراه 2 تن
از همنوردان در ساعت 21:30سوار اتوبوس در ترمینال شهید کلانتری شدیم به
سمت بوکان.
پنج شنبه 1388/12/20
ساعت 6:20 وارد بوکان شدیم دوستمان سعید برای خوش آمد گویی آمد ومارا
به منزل خود برد . آن روز را به گردش در شهرهای اطراف بوکان اختصاص
دادیم.
شرح مختصری از چاه:
غار قلایچی در 9 کیلومتری شمال شرقی شهرستان بوکان و در مجاورت محوطه
باستانی قلعه قلایچی یکی از مراکز تمدن مانایی ها قرار گرفته و از دسته
غارهای طبیعی به حساب می آید، که در اثر نفوذ آب در طبقات آهکی شکل
گرفته و از نظر ساختار غار و کلاس غارنوردی می توان آن را از جمله ی
غنی ترین غارهای مکشوف ایران به به شمار آورد.
دهانه غار با قطر 8 متر در ارتفاع 1741 متری کوهی به همین نام قرار
دارد.
عمق غار تا رسیدن به کف تالار اول 100 متر می باشد که مستلزم فرود بر
روی تپه ای 20 متری انباشته شده از سنگ ،فضولات و لاشه ی کبوترانی است
که تا عمق 40 متری غار لانه کرده اند.
جالب است بدانید که تا شعاع 20 متری دهانه ی غار هیچ سنگی یافت نمی شود
و تمامی این سنگ ها را در کف تالار اول می توان یافت.
عمیق ترین چاه ایران با نام دریا در شهر رفسنجان به عمق 83 متر ثبت شده
است واین در حالی ست که با کشف این چاه می توان آن را با عمق 100 متر
عمیق ترین چاه طبیعی کشف شده ایران نامید.
علاوه بر عمق چاه وجود دو تالار بزرگ و دالان ها، تونل ها، چکنده ها و
چکیده ها به جرات می توان گفت که تمامی مشاهداتی که تا کنون در این نوع
غارها یافت شده است را می توان در این مجموعه قرار داد. تالار اول
علاوه بر وجود چند ده استلاگمیت واستالاگتیت بزرگ و تونل ها یی که این
تونل ها گاه بن بست و گاه به همدیگر مرتبط هستند در قسمت جنوب غربی خود
به حوضچه آبی زلال و روان ختم می شود که به دلیل درصد بالای آهک در آن
غیر قابل شرب می باشد. با وجود مرواریدهای کف غار ستون های به هم رسیده
و تزئینات آهکی کوچک و بزرگ با اشکال مختلف میتوان تالار اول را با چند
طبقه از صفحات سست و به هم مرتبط یکی از تالارهای منحصر به فرد در نوع
خود دانست.
جمعه 1388/12/21
ساعت 8:30 از بوکان به سمت سد رفتیم از کنار روستای گل (دست چپ) وارد
جاده خاکی شدیم .حدود 2 کیلومتر در جاده خاکی حرکت کردیم، از یک روستای
دیگر گذشتیم اولین دو راهی دست چپ را تا انتها رفتیم تا به پای تپه
مورد نظر رسیدیم .ساعت 9:30 رانشان می داد که صبحانه رادور هم صرف و
لباسهایمان را عوض کردیم. ساعت 10:15 به سمت چاه حرکت کردیم ,ساعت
11:10 به دهانه چاه رسیدیم اما به علت ندیدن دهانه مسیر را اشتباه
رفتیم وبه ناچار بازگشتیم و به همین سبب 30 دقیقه با تاخیر رسیدیم .
آقای زارعی کارگاه اول ,که کارگاه طبیعی بود از یک سنگ بزرگ با 2 حمایت
گرفت ابزارهارا بین نفرات تقسیم کردیم .ساعت 11:35 نفر اول جلال یک
فرود 6 متری رفته و روی تاقچه اول ایستاد بعد من رفتم، بعد خانم
کوکبیان فرود 6متری را آمد وبعد سعید فرود آمد.
کارگاه دوم را(( روی 2 رول که زده شده بود)) زدم وطناب را ریختم . جلال
فرود دوم رارفت تا تاقچه دوم (( ارتفاع از تاقچه اول تا تاقچه دوم 30
متر بود)) بعد خانم کوکبیان , سعیدو درآخر من نیز فرود رفتم .
کارگاه سوم رانیز رول کوبی شده بود زدم و طناب را ریختم .حالا باید یک
فرود 18متری میرفتیم .
کارگاه چهارم زیر طاق بود باید یک تاب میخوردیم تا بتوانیم روی تاقچه
بایستیم زیر پا کاملا خالی بود ومامعلق بودیم. نفرات به ترتیب فرود
آمدن .
کارگاه چهارم ,زاویه رول ها درست نبود و فشار روی یک رول بود از یک
استلاگمیت بزرگ نیز حمایت گرفتیم .فرود آخر را که 48 متر بود را رفتیم
اینجا ما 2 طول طناب را ریختیم .یک طول برای ایمنی و حمایت از بالا
نفری که یومار میزند. در اینجا شما کاملا معلق هستی جالب اینجاست که
اگر باران خاک بیرون را نمی شست و به داخل نمی ریخت ماباید بهجای 48
متر 70 متر فرود می رفتیم حالا ما نمیدانیم دنیای زیر زمین انواع
استلاگمیت ,گل گلمی ,مروارید غار دنیای عجیبی آن زیر است .پیمایش را
شروع کردیم .داخل چاه حدود 700 -1000 متر میشود که اکثر مسیر ها دور
میزند و به هم میرسد. تا انتها رفتیم .ساعت 15:10 دقیقه برای صرف نار
دور هم نشستیم و بعد از صرف نهار ساعت 16:10 اول چاه بودیم و نفرات
برای یومار زدن آماده بودند. اول جلال شروع به یومار زدن کرد بعد سعید
و بعد خانم کوکبیان و در آخر من به تاقچه رسیدم . خانم کوکبیان مسیر
دوم را رفت و بعد من یومارزدم رفتیم بالای تاقچه ایستادیم , جلال و
سعید لوازم و طنابها را به من دادند ومن آنها رابالا کشیدم بعد آن دو
نفر بالا آمدند این بار اول آن دو نفر یومار زدند وبالا رفتند ومن تمام
لوازم وطنابها را بالا دادم وآخرین نفر خودم یومار زدم واز چاه خارج
شدم ساعت 17:10 همه بیرون چاه ایستاده بودیم. دوست عزیزمان کیوان
قادرپور زحمت کشیده بود وآمده بود روی چاه و بالای کارگاه ها ایستاده
بود .
نکته مهم :کیوان میگفت محلی های این جا البته جوانترها می آیند وطناب
را از روی نادانی باز میکنند ومیروند تردد روی چاه زیاد بود.
لوازم مورد نیاز:
کیت کمکهای اولیه
طناب استاتیک3 طول 50 متری
طناب استاتیک یا دیامیگ برای حمایت نفر یومار زن 1طول 50 متری
کارابین پیچ:7عدد برای کارگاه ها
کارایین پیچ هر نفر: 3عدد
یومار :هر نفر یک عدد
کرول:هر نفر یک عدد
بند کرول :هر نفر یک عدد
پنتین:هر نفر یک عدد
پله رکاب یومار: هر نفر یک عدد
طنابچه حمایت:هر نفر یک عدد
استاپ: هر نفر یک عدد
گیری گیری:یک عدد برای حمایت نفری که یومار می زند
طنابچه انفرادی 7 متری : 2عدد
طنابچه انفرادی 3 متری:3عدد
گزارش از حسین بوئینی
1388/12/25
برگشت به آرشیو خبرها گالری عکسهای این برنامه